Het voorwoord van Maureen Welscher.
Pas heel laat ben ik me in mijn Indische familie- kwam pas toen wij tien jaar geleden als gezin met onze twee geadopteerde kinderen een rootsreis naar hun geboorteland Taiwan maakten en de geboortefamilie ontmoetten. Toen besefte ik: ik moet mijn eigen rootsreis maken. In 2019 ging ik met mijn ouders naar Indonesië. Ik begon mijn moeder van alles te vragen en ze vertelde. Niks Indisch zwijgen.
Anders is het als het om haar eigen welbevinden gaat, dan houdt ze de kiezen op elkaar. Als mantelzorger op afstand is dat voor mij heel frustrerend. Aan de intonatie van haar stem en hoe ze iets zegt, weet ik hoe de vlag erbij hangt en of ik actie moet ondernemen. Om haar daadwerkelijk hulp van buitenaf te laten accepteren, is trekken aan een dood paard. Maar het is me gelukt en wat ben ik trots op haar. Je leest mijn persoonlijke verhaal op pag. 36.
De invloed van ouders op hun kinderen is enorm en heeft een blijvende impact op hoe ze zich ontwikkelen, hun gedrag en hun emoties. Hoogleraar psychiatrie Jim van Os werd net zoals zijn vader arts. En net zoals zijn eigen vader werd ook hij een afwezige ouder. ‘Dat is het trieste van mannen die dit soort modellen aan elkaar doorgeven hè. Al heb ik wel geprobeerd om zelf bewuster met mijn eigen zoon om te gaan, om wél een aanwezige vader te zijn en mezelf te laten zien. Mijn zoon heeft dat helaas niet zo ervaren en heeft mijdat ook keihard voor de voeten geworpen.’ Op pag. 8 lees je zijn openhartige interview.
De liefde tussen ouders en kinderen kan behoorlijk ingewikkeld worden wanneer een traumatisch verleden onbesproken blijft en dat kan mantelzorgen met een Indisch verleden eveneens ingewikkeld maken. Wat gebeurt er wanneer ouders die er vroeger niet voor jou konden zijn, nu op jou moeten leunen? Joyce Cordus, auteur van het boek Waarom vergeven zo moeilijk is en hoe het je verandert als je het toch doet: ‘Zorgen hoeft niet te betekenen dat je alles zelf doet, voortdurend beschikbaar bent of opnieuw zo dichtbij komt dat het je beschadigt. De moed van vergeving ligt misschien hierin: de kwetsbaarheid van je ouders durven zien zonder die van jezelf opnieuw te vergeten’ (pag. 70).
Veel Indo’s denken met warme gevoelens terug aan hun vakanties met hun ouders in de jaren ’70 naar Spanje. Het was destijds the best next thing voor wie zich een trip naar Indonesië niet kon veroorloven. De Ford Taunus met imperial volgeladen – de rijststomer ontbrak uiteraard niet – reed in een lange kolonne vol Indische families naar de Costa Brava waar de tenten in een Indisch ‘straatje’ bij elkaar gezet werden. Op pag. 16 een trip down memory lane.
We wensen je veel leesplezier.
Maureen Welscher, hoofdredacteur *
